Podium


Column Joost Nijsen


GV.jpg

GEORGINA


Joost Nijsen 17-11-2016

Acteren, vooral in komedies, gaat haar makkelijk af, noteerde Rinskje Koelewijn in haar voortreffelijke portret van Georgina Verbaan (NRC Handelsblad, 12-11-2016). Maar schrijven… ‘Verschrikkelijk. Soms ben ik trots, staan er mooie zinnen in. Maar meestal… Genade. Knieval. Zelfverwijt. Vergeef me.’

Alleen dit al maakt Georgina Verbaan een echte schrijver. Nooit tevreden zijn. Het is zoals ik onlangs las in een boekje met aan Robert Schumann ontleende adviezen aan jonge musici: ‘What makes one grow as a musician [en lees hier gerust ook ‘writer’ - JN] is as much as anything else a constant feeling of dissatisfaction – rather like the irritation in an oyster that produces a pearl.

Die pareltjes produceerde Georgina, in haar direct succesvolle columnbundel Loze ruimte. Ik weersta hier de neiging breeduit te citeren uit haar debuut. Het zijn columns, maar columns die de waan van de dag verre overstijgen. Het zijn kleine, fijne vertellingen, geschreven in zinnen rijk van taal en verbeelding, met een tragikomische ondertoon, vanuit een kennelijk diep gevoeld besef dat alle streven zinloos is en het leven daarom maar het best waargenomen kan worden met een begripvolle, mild spottende glimlach.

Er zijn nog wat mensen die haar niet goed gevolgd hebben en zich hardop afvragen waarom ook deze soapactrice zo nodig een boekje moet produceren. Ik word daar altijd heel blij van, van dat soort redeloze vooringenomenheid. Die groep slinkt nu wel heel snel, door wat ze in theater en boekwinkel laat zien, en een innemende deelname aan Pauw vorige week, waar ze zich toonde in al haar onbevangen oorspronkelijkheid. Niet dat ze over zichzelf veel loslaat. Dat merkte ook Rinskje Koelewijn: ‘Elke poging verder te vragen naar haar verleden wimpelt ze af. Twee afwerende handen. Heel ingewikkeld. Moeilijk. Gecompliceerd. Gaat ze er ooit zelf iets over schrijven? “Ongetwijfeld.” Ze opent haar vintage Chanel-tasje en rommelt erin. Stift haar lippen, poedert haar neus. “Maar als er ooit een biografie over mij komt, laat ik hem schrijven door mijn kat”.’

We hebben met de kat inmiddels een contract gesloten.