Podium


Column Joost Nijsen


NL.png

Grote drie


Joost Nijsen 25-04-2016

Het was bij Podium de week van de grote drie. Drie grote ‘titels’, zoals dat in jargon heet. Dit trio is ook illustratief voor ons uitgavebeleid, dat we dan altijd maar weer eclectisch noemen – al is dat niet helemaal juist want in veel genres zijn we niet actief (fantasy, commercieel vrouwenproza, hengelsport).

De eerste, Wilfried de Jong met Zweefduik, is een proeve van hedendaagse fictie, de tweede, Maarten Zeegers met Ik was een van hen, met literaire middelen geschreven onderzoeksjournalistiek, en de derde, Maxim Hartman met De nationale vrouwenspotgids, satire.

We zijn op alle drie even trots.

Wilfried werkte naast zijn andere werk anderhalf jaar hard aan zijn boek, een verhalenbundel waarin een man van alle leeftijden wonderlijke ontmoetingen en avonturen beleeft. In 1999 las ik een interview met De Jong, die vertelde verhalen te willen gaan schrijven. Een jaar later verscheen zijn debuut Aal. Daarna volgden onder andere zijn succesvolle bundels met wielerverhalen. Zweefduik is een ingenieus gecomponeerd, eigenzinnig literair werk, dat hopelijk door vele recensenten gelezen gaat worden – en natuurlijk vele lezers.

Maarten Zeegers baarde dit weekend veel opzien met zijn boek over de Haagse moslimbuurt Transvaal/Schilderswijk. Niet verwonderlijk: drie jaar verkeerde hij als moslim onder de moslims, niet om ze een hak te zetten, niet om ze te veroordelen noch om ze op te hemelen. Als antropoloog schreef hij op wat hij er zag - participerende journalistiek van de hoogste orde. En van grote betekenis voor beter begrip van spanningen in onze samenleving.

Maxim voegt met zijn door Afke Besseling prachtig geïllustreerde boek in feite óók wat toe aan een maatschappelijk debat, op het snijvlak van man-vrouw-verschillen. Maar dan wel met een enorme knipoog. ‘Vrouwen in Nederland moeten belachelijk gemaakt worden. Ze worden te sterk. Alles wat te machtig wordt, moet onderuit gehaald worden om de balans te herstellen.’ Hij deelde de vrouwen onder in 76 typen, van De Lotusbloem en De Vamp tot De Huilebalk en De Groupie. ‘Niet vanuit angst of haat, maar juist uit liefde en bewondering.’

Ik wandelde een boekwinkel binnen in Amsterdam-Zuid, en zag hoe deze drie verspreid lagen over het aanbod: Wilfried bij fictie, Maarten bij maatschappijvraagstukken, en Maxim bij cadeauboekjes. Dat is goed gedaan - al zijn alle drie eigenlijk zowel literatuur, maatschappijvraagstuk en cadeau, in die zin, dat elk goed en waardevol boek zowel goed geschreven is, iets over de wereld vertelt, als cadeau kan worden gegeven. Aan een jarige bijvoorbeeld. Zo schonk ik het boek van Zeegers aan Koning Willem IV, die 27 april jarig is. Vooral daarin, de verjaardag op 27 april, val ik volledig met onze vorst samen. Geen bloemen, geen bezoek!