Voor een echte analyse van wat heden ten dage in Nederland goed verkoopt, moet je vanwege seizoenseffecten een heel kalenderjaar als grondslag nemen. In de zomer zie je veel verkoop van spannende boeken en andere ontspanningslectuur, in de

Als ik niet oppas, wordt dit zo’n opa-vertelt-column waar ik er niet te veel van moet schrijven, omdat we in het heden leven, en zakelijk gesproken alleen de dag van morgen telt. Maar misschien is dat

‘Boeren en uitgevers klagen altijd,’ zegt men. De beroepen kennen meer overeenkomsten. Net als boeren kennen uitgevers het fenomeen van de zeven vette, en de zeven magere jaren (en laat het eens vijf jaar zijn, of acht). Podium

Unieke mensen passen nooit in een hokje. Louis Behre is er zo een (en zijn zoon Michel zet de traditie moeiteloos voort). Toen zijn Crossing Border Festival nog maar net bestond, belde hij me op. Hij had een

‘Het dagboek opent in 1938, als Edith – een vrolijk, extravert meisje met een vurig temperament – dertien jaar is. Meteen al dringt de vergelijking met Anne Frank zich op. Als ze later groot is, zo schrijft Edith

Mooie ouderwetse, schrijnende uitdrukking, ‘de een zijn dood is de ander zijn brood’. Dit is in zekere zin toepasbaar op de gevolgen van dat gemene, alles dominerende virus voor het boekenvak: nu mensen in hun ‘thuisgevangenis’ zitten is

Bij elk boek zoek je als uitgever naar de doelgroep. Dat is verkeerd om, vinden échte marketeers, die een product pas maken als ze de behoefte van de consument in kaart hebben gebracht. Wij selecteren op kwaliteit en

Misschien ben je een boekverkoper (m/v). Misschien een journalist. Misschien een bibliothecaris. Misschien ‘gewoon’ een lezer(es), permanent op zoek naar een boek dat wijzer maakt, ontroert, aan het lachen maakt, herkenning biedt. Voor dat laatste is een voorwaarde