Podium


Roode_-_Een_steen_openvouwen_2.jpg
€ 17,50
80 pagina's
Omslag: Rob Westendorp
ISBN: 978 90 5759 851 7
Nur: 306

Titels


Alexis de Roode
Een steen openvouwen

Sinds zijn debuut volgt Alexis de Roode een thematisch plan. Na de liefde (Geef mij een wonder), het landschap (Stad en land) en de tijd (Gratis tijd voor iedereen) richt hij zich in zijn vierde bundel, tegen beter weten in, op het thema goed en kwaad. Hij treedt in dienst van het goede en steekt zijn armen tot aan de oksels in de wereld.
Dit mondt uit in een reeks sardonische kantoorgedichten,
waarin veel lezers zich tot op zekere hoogte zullen herkennen. Ook heeft De Roode oog voor de wereld om zich heen: zo dicht hij over Poetin en de aanslagen in Parijs.
Een steen openvouwen herbergt zowel de duisterste als de meest gelouterde gedichten die De Roode tot nu toe schreef.
Een dichter volledig tot wasdom gekomen.

 

Alexis de Roode in VPRO Dichterbij:

 

 

Quotes

'Of het nu komt doordat Alexis de Roode een nieuw terrein heeft aangeboord of doordat zijn dichterschap gewoon gerijpt is, in elk geval is ‘Een steen openvouwen’, zijn vierde bundel, een wonder van trefzekerheid.'

Piet Gerbrandy in De Groene Amsterdammer

 

'Een steen openvouwen is een aanklacht tegen het keurslijf, de politiek, de macht, oftewel; het leven zoals de mens het zelf heeft ingericht. De gedichten zijn een bitter genoegen om te lezen en blinken uit in hun onderlinge wrede samenhang.' ****

Het Parool


'Met een ironische knipoog schetst De Roode een moderne kantoorklerk wiens vrijheid zich beperkt tot twee contractueel vastgelegde dagen in het weekend, en wiens pogingen om goed te doen vooral machteloosheid uitstralen. Maar er gebeurt meer, want het is De Roode menens. En behalve ironisch is hij (...) ook venijnig.'
Trouw


'Ironisch bezingt De Roode de lof van de aanslagplegers in Parijs, maar ook van de stille tochten. Echt giftig wordt hij in [het gedicht] "Vrijheid".' ****

HDC Media


'De dichter lijkt te onderzoeken hoe ver hij kan gaan, niet alleen in zijn verbeelding maar juist in de weergave van een werkelijkheid die onze ergste voorstelling te boven gaat. Het doet denken aan de poëtische wederwaardigheden van Gottfried Benn (1886 –1956) in het lijkenhuis.'

Meander


'Als het verleidelijk is veel uit een bundel te citeren, en dat is het in dit geval, wijst zoiets meestal op kwaliteit en een zekere vorm van meeslependheid. Zo ook bij deze bundel.'

The Post Online