Podium


Nieuws

vvh9789057597527.jpg
25-04-2016

Ik was een van hen van Maarten Zeegers direct toe aan herdruk

Het boek van Maarten Zeegers is nog maar net verschenen, of er is al een herdruk in de maak. Het afgelopen weekend besteedden diverse media aandacht aan Ik was een van hen. Zo werd Zeegers geïnterviewd bij o.a. Pauw, Met Het Oog Op Morgen, en verschenen er interviews in NRC Handelsblad en de Volkskrant. Ook werd het boek besproken bij Argos en in het Mediaforum, de rubriek in het programma De Ochtend. De tweede druk verschijnt in de loop van deze week.

 

Reacties uit de pers:

'Een beklemmend boek. (...) Heel mooi gedaan.'

Jeroen Pauw in Pauw

 

'Interessant en belangwekkend boek.'

Argos

 

'Journalistiek relevant.'

Margriet Brandsma in het Mediaforum in De Ochtend

 

'Dit is het echte werk!'

Joris Luyendijk

 

Over Ik was een van hen:

In 2013 verhuist Maarten Zeegers met zijn Syrische vrouw Sarah naar de Haagse wijk Transvaal. In deze buurt is driekwart van de inwoners moslim, en is hij degene die moet zien te integreren.

Al snel blijkt dat Zeegers niet welkom is in de gesloten gemeenschappen. Hij ziet maar één mogelijkheid: zichzelf voordoen als moslim. Zijn nieuwe identiteit opent een wereld waarin maar weinig Nederlanders thuis zijn. Van dichtbij ziet hij een rituele geseling, hij laat een duivel uitdrijven en trekt twee maanden op met een Syrië-ganger. Zijn stappen worden zelfs gevolgd door de aivd. Op het moment dat hij zich dreigt te verliezen in zijn dubbelleven, verandert zijn wijk in een oorlogsgebied.

Ik was een van hen is een onthullend en onontbeerlijk verslag voor iedereen die wil weten wat er speelt in het ‘Nederlandse Molenbeek’.

 

Maarten Zeegers (1982) schreef Wij zijn Arabieren over zijn tijd in Syrië. Het boek werd genomineerd voor de Dick Scherpenzeel Prijs en de Bob den Uyl Prijs. Hij publiceert regelmatig in NRC Handelsblad en de Volkskrant.

Column Joost Nijsen

  • caro_klein.png

    BIJZONDER DEBUUT

    23-10-2018 -

    Op de gedenkwaardige presentatie afgelopen najaar in de Gentse boekhandel Limerick, waar Caro Van Thuyne een indringend betoog afstak over het belang van het werk zelf boven de mens erachter (refererend aan zielsverwanten als Salinger, Thomése en Tonnus Oosterhoff), werd ik me eens te meer bewust van de kracht en originaliteit van haar prozadebuut Wij, het schuim.

    Met deze uitzonderlijke verhalenbundel duikt de Vlaamse schrijfster Caro van Thuyne onze letteren binnen, met (om in zwembad-beeldspraak te blijven) een bommetje. Want dit is niet zo maar een debutant.