Podium


Nieuws

flashKrog0.gif
30-12-2008

ANTJIE KROG SCHRIJFSTER GEDICHTENDAG-BUNDEL 2009

Poetry International organiseert 29 januari 2009 alweer de tiende editie van de succesvolle Gedichtendag. De Zuid-Afrikaanse dichteres Antjie Krog is gevraagd dit jaar de bijbehorende bundel voor haar rekening te nemen, een bevestiging van haar populariteit in Nederland.

Antjie Krog (1952) debuteerde op haar achttiende met de dichtbundel Dogter van Jefta. Inmiddels is ze uitgegroeid tot een van de belangrijkste dichters van Zuid-Afrika. Haar poëzie is persoonlijk, zintuiglijk en sterk geëngageerd: Krog dicht over het moederschap en het ouder worden, maar ook over de diepe verbondenheid en de worsteling met de ongelijkheid en het racisme in haar land. Ze trekt daarbij alle registers open – haar stem is afwisselend woedend, kwetsbaar, hoopvol en radeloos. Haar werk is veelvuldig bekroond, onder ander met de prestigieuze Herzog-prijs, en Krogs dichterschap wordt vergeleken met dat van Sylvia Plath en Wislawa Szymborska.

Naast poëzie schrijft ze proza, toneel en non-fictie. In Country of My Skull (De kleur van je hart, Mets en Schilt 2000) doet ze verslag van haar werk voor de Waarheids- en Verzoeningscommissie. Ze ontving er onder andere de Alan Paton Award voor. Later verscheen A Change of Tongue (Een andere tongval, Contact 2004) en de novelle Relaas van een moord (Podium, 2003). In 2000 werd haar door de Hiroshima-stichting de prijs voor vrede en cultuur toegekend.

Talrijke Nederlandse poëzieliefhebbers raakten door haar vele optredens in ons land al in de ban van de ongewone, ontroerende en klankrijke poëzie van Antjie Krog.

Krog is getrouwd, moeder van vier kinderen en woont in Kaapstad. Ze is momenteel buitengewoon hoogleraar aan de Universiteit van de Westkaap.


 

Column Joost Nijsen

  • GV.jpg

    GEORGINA

    17-11-2016 -

    Acteren, vooral in komedies, gaat haar makkelijk af, noteerde Rinskje Koelewijn in haar voortreffelijke portret van Georgina Verbaan (NRC Handelsblad, 12-11-2016). Maar schrijven… ‘Verschrikkelijk. Soms ben ik trots, staan er mooie zinnen in. Maar meestal… Genade. Knieval. Zelfverwijt. Vergeef me.’

    Alleen dit al maakt Georgina Verbaan een echte schrijver.